Vol plezier

De dag dat ik mijn bachelordiploma kreeg

Het was tijdens de zomervakantie al bekend dat ik alle vakken van mijn bachelor gehaald had, maar mijn diploma had ik nog niet. Vorige week vrijdag was het eindelijk zo ver. Ik kreeg mijn bachelordiploma. Vandaag deel ik kort iets over deze dag met jullie, want je bachelordiploma krijg je natuurlijk niet dagelijks. 

De dag begon vorige week vrijdag al goed, want ik had niet alleen de uitreiking van mijn bachelordiploma, maar ik ging ook ein-de-lijk weer een keertje plasma doneren. Dat was echt al weer meer dan zes maanden geleden, dus ik was benieuwd of ik goedgekeurd zou worden. Gelukkig was dat het geval, dus ik mocht weer (ongeveer) vijfenveertig minuten zitten bij Sanquin. Benieuwd naar hoe dat nou werkt met plasma doneren? Kijk dan hier.

Nadat ik plasma had gedoneerd ging ik snel naar huis om. Ik moest me nog omkleden en wilde nog even zitten, want ik was toch wat licht in mijn hoofd na het plasma doneren. Gelukkig had ik thuis nog een restje pasta, dus dat at ik snel even op. Ik dacht alle tijd te hebben, maar toen bleken we opeens toch best veel haast te hebben. William moest zijn haar nog even doen en ik zou nog snel wat nalezen. In alle haast bedacht ik me op het laatste moment pas dat ik me nog moest omkleden. Gelukkig had ik daar nog net genoeg tijd voor. Ik wisselde mijn spijkerbroek nog even snel in voor een jurkje en we vertrokken precies op tijd richting Leiden, zodat we er op tijd waren om mijn ouders en zusje te ontmoeten.

In Leiden gingen we niet direct naar de universiteit, want we gingen nog met zijn vijven lunchen. We aten gezellig in het centrum en gingen rond rond half één richting het gebouw waar de diploma-uitreiking zou zijn. Deze was namelijk niet in één van de gebouwen waar ik normaal les heb, maar ik het gebouw waar rechten zit. Ik was nog nooit in dit gebouw geweest en dacht echt dat het een erg modern gebouw was, maar gelukkig bleek dit niet het geval te zijn.

De diploma-uitreiking zelf? Die was voor mij niet heel bijzonder. Mijn begeleider kon helaas niet aanwezig zijn en had daarom een filmpje voor mij en de drie andere meiden die hij had begeleid opgenomen. Hierdoor was er geen persoonlijke toespraak voor ons. Dat vond ik zelf wel erg jammer, ik had mijn ouders, zusje en William natuurlijk niet voor niets meegenomen…

Kortom, de lunch was erg gezellig, maar de diploma-uitreiking zelf was niet helemaal wat ik had verwacht. Gelukkig krijg ik mijn masterdiploma nog. Ik ben benieuwd wat ik dan kan verwachten.

Heb jij weleens een diploma-uitreiking bijgewoond? 

bachelor

Previous Post Next Post

Dit vind je vast ook leuk:

Nog geen reactie. Laat jij de eerste achter?

Reactie